Γεννήθηκα στη Γερμανία, κόρη Ελλήνων μεταναστών. Από μικρή ηλικία με μάγευε ο κόσμος της φωτογραφίας παρόλο που οι πρώτες φωτογραφίες μου ήταν συχνά “αποτυχημένες” — κεφάλια κομμένα, μόνο πόδια ή άδειοι χώροι με κάποιον να στέκεται τυχαία στην άκρη του κάδρου. Όταν εγκαταστάθηκα μόνιμα στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη, αποφάσισα να παρακολούθησω μαθηματα φωτογραφίας στα Ν.Ε.Λ.Ε., όπου άρχισα να κατανοώ την τεχνική και την αισθητική της εικόνας. Εκεί γεννήθηκε η βαθύτερη σχέση μου με τη φωτογραφία, όχι μόνο ως αποτύπωση της στιγμής αλλά και ως μέσο έκφρασης. Συνεχίζω να μαθαίνω, να παρατηρώ και να φωτογραφίζω όσα με συγκινούν.
Τάνα
1) Η φωτογραφία πορτρέτου είναι μια μορφή διαλόγου ανάμεσα στον φωτογράφο και το υποκείμενο. Πώς προσεγγίζεις αυτόν τον διάλογο και τι σε ενδιαφέρει περισσότερο να αποτυπώσεις στον άνθρωπο που φωτογραφίζεις;
Για μένα, η φωτογραφία πορτρέτου είναι πάνω απ’ όλα μια σχέση εμπιστοσύνης. Πριν σηκώσω τη μηχανή, προσπαθώ να γνωρίσω τον άνθρωπο απέναντί μου. Δεν με ενδιαφέρει η τέλεια εικόνα – με ενδιαφέρει να αποτυπώσω κάτι αληθινό, ένα βλέμμα ή μια στιγμή που δείχνει τον εσωτερικό του κόσμο.
2) Ο φυσικός φωτισμός έχει μια ανεξέλεγκτη, σχεδόν οργανική ποιότητα. Πώς επηρεάζει αυτό τη διαδικασία σου; Είναι για σένα ένα μέσο καθαρής καταγραφής ή ένας τρόπος να αποκαλύψεις κάτι πιο βαθύ για το πρόσωπο που φωτογραφίζεις;
Ο φυσικός φωτισμός μου δίνει ελευθερία. Δεν τον ελέγχω απόλυτα, αλλά αυτό με βοηθά να δουλεύω πιο αυθόρμητα. Με κάνει να προσαρμόζομαι, να παρατηρώ. Μπορεί να αλλάξει τελείως την ένταση ενός πορτρέτου – να μαλακώσει μια έκφραση ή να δώσει έμφαση σε κάτι ανεπαίσθητο.
3) Σε μια εποχή όπου οι εικόνες των γυναικών συχνά διαμορφώνονται από κοινωνικά στερεότυπα και φίλτρα τελειότητας, πώς η δική σου ματιά μέσα από τον φακό επιδιώκει να αναδείξει κάτι πιο αληθινό ή προσωπικό;
Δεν με ενδιαφέρει να παρουσιάσω μια εξιδανικευμένη εκδοχή των γυναικών. Αντιθέτως, με νοιάζει να δείξω ποια είναι στ’ αλήθεια . Μέσα από τη φωτογραφία προσπαθώ να δώσω χώρο στο προσωπικό τους βλέμμα, στην αλήθεια που κουβαλούν, ακόμα κι αν αυτή είναι ευάλωτη ή ασύμμετρη.
4) Πιστεύεις ότι η φωτογραφία πορτρέτου είναι μια μορφή αυτοέκφρασης και για σένα την ίδια ως δημιουργό; Και αν ναι, τι αποκαλύπτει για σένα το κάθε πορτρέτο που βγάζεις;
Ναι, η φωτογραφία πορτρέτου είναι και για μένα μια μορφή αυτοέκφρασης. Μέσα από κάθε πρόσωπο που φωτογραφίζω, αποκαλύπτω και κάτι δικό μου: τον τρόπο που βλέπω τους ανθρώπους, τι με αγγίζει, τι θεωρώ σημαντικό. Είναι μια αθόρυβη, αλλά ουσιαστική ανταλλαγή.
5) Αν μπορούσες να φωτογραφίσεις οποιαδήποτε γυναίκα στην ιστορία, σε οποιοδήποτε φυσικό περιβάλλον, ποια θα ήταν και γιατί; Πώς θα ήθελες να τη φωτίσεις και τι ιστορία θα ήθελες να διηγηθεί η εικόνα σου;
Θα επέλεγα την Helen Keller. Είναι μια γυναίκα που με συγκινεί βαθιά, όχι μόνο για όσα ξεπέρασε, αλλά για τη δύναμη και τη διαύγεια με την οποία αντιλαμβανόταν τον κόσμο. Θα ήθελα να τη φωτογραφίσω σε ένα ήσυχο φυσικό περιβάλλον, με απαλό φυσικό φως, και να αποτυπώσω το φωτεινό χαμόγελό της – όχι απλώς ως ένδειξη χαράς, αλλά ως σύμβολο εσωτερικής δύναμης και πίστης.
Απολαύστε περισσότερες φωτογραφίες της Τάνα Αθανασιάδου
μέσα από τους λογαριασμούς της στα κοινωνικά δίκτυα
Instagram: @tanaathana
Facebook: @tana.athana.1
